Wilgotna, pachnąca deszczem ulica rozciągała się pod złotym światłem latarni. Była głucha noc w Mieście Luster, gdzie ludzie już dawno uciekli do swoich domów, a życie dopiero zaczynało się kłębić w zaułkach. Po dachach, zręcznie przeskakując z jednego na drugi, biegł młody lis o rudym futrze – Leo. Uczył się właśnie, jak zostać prawdziwym Strażnikiem Nocy, tak jak jego ojciec i dziadek. Miał tylko jedną zasadę: nie ufać nikomu do końca, bo pod osłoną ciemności każde zwierzę mogło chować swoje tajemnice. Tego wieczoru, kiedy Leo patrolował swoją część dzielnicy, zauważył coś dziwnego. Na ścianie opuszczonego magazynu ktoś wyrysował błyszczącą, srebrzystą farbą znak w kształcie rozchylonego oka. Nigdy wcześniej czegoś takiego nie widział. Nagle zza rogu wysunęła się cicha, przemykająca sylwetka – był to szczur o imieniu Viki, znany w okolicy z przekazywania wiadomości. Viki spojrzał na Leona nerwowo i szepnął: "Nie patrz za długo na ten znak. Mówią, że to wezwanie do..." – urwał, słysząc nagłe szuranie. Leo poczuł, jak futro staje mu dęba. Z ciemności wyłoniły się dwa błyszczące punkty, a wokół zaczęły rozbrzmiewać ciche szeptane głosy. Czy to zwierzęta, czy może coś jeszcze innego? Leo odruchowo cofnął się o krok, gotowy do ucieczki, ale jednocześnie przepełniony ciekawością. Wtem tajemniczy cień zbliżył się do znaku na ścianie, dotknął go łapą i...