Ciężkie, skrzypiące drzwi Księgarni Pod Złamanym Księżycem zamknęły się za Bartkiem, Moniką i Igorem cichym trzaskiem. W powietrzu unosił się delikatny zapach papieru, kurzu i cynamonu, a rzędy półek ciągnęły się pod niskim sufitem jak tajemniczy labirynt. Była sobota, późny wieczór, gdy zdecydowali się zajrzeć do najstarszego sklepu w mieście po tym, jak Bartek znalazł na progu swojego mieszkania zaklejoną kopertę z napisem "Szukaj pośród słów, a znajdziesz to, czego szukasz". Adres prowadził właśnie tutaj, do księgarni, która podobno nigdy nie zamykała podwojów dla tych, którzy naprawdę potrzebują jej pomocy. Właścicielka księgarni, pani Lidia, powitała ich tajemniczym uśmiechem i gestem nakazała się uspokoić, jakby właśnie tutaj, za regałami pełnymi tomów, czas płynął inaczej. — Książki wybierają czytelników — powiedziała zagadkowo i zniknęła między półkami, zostawiając ich samych. Przyjaciele rozproszyli się, zafascynowani bogactwem starych woluminów. Monika sięgnęła po oprawiony w niebieską skórę zbiór opowiadań. Kiedy otworzyła książkę na przypadkowej stronie, litery zaczęły delikatnie błyszczeć, a z kart wydobył się cichy, szumiący dźwięk. Igor, tymczasem, próbował sięgnąć po gruby tom na samym szczycie półki. Nagle poczuł, jak książka sama wysuwa się w jego stronę, a dotykając jej okładki, poczuł pod palcami coś jakby pulsujący rytm serca. Bartek, kierowany dziwnym przeczuciem, przeszedł do tylnej części księgarni. Tam dostrzegł niewielkie drzwi, ukryte za ciężką, fioletową kotarą. Były lekko uchylone, a zza nich wydobywał się złocisty blask. Zawołał przyjaciół i razem stanęli przed wejściem, serca waliły im jak oszalałe. — Może nie powinniśmy tam wchodzić — szepnęła Monika, ale Bartek już naciskał klamkę. Zza drzwi dobiegł ich szept, niepodobny do niczego, co znali: — Wejdźcie, czas się kończy... Przez chwilę stali jak sparaliżowani, a potem, jak na jakiś niemy znak, przekroczyli próg ukrytego pomieszczenia. Wewnątrz zaskoczył ich widok pochylonej nad starym stołem sylwetki, otoczonej tajemniczym światłem. Na blacie leżała księga, której strony same się przewracały, ukazując obrazy przesuwające się niczym w filmie. Obrazy były dziwnie znajome — pokazujące nie tylko fragmenty z ich życia, ale też miejsca, których nie znali, a które wydawały się niepokojąco prawdziwe. W tym momencie wszystkie światła zamigotały. Głos z głębi księgi powiedział: — Przyszłość zależy od waszego najbliższego wyboru... Księga otworzyła się szeroko, a wokół uniósł się tuman srebrzystego pyłu. Przyjaciele spojrzeli po sobie, czując, że za chwilę wszystko się zmieni...