Nikodem lubił patrzeć przez swoje okno, szczególnie rano, kiedy promienie słońca tańczyły po ścianach pokoju. Tego dnia było jednak coś innego. Wszystko wyglądało prawie tak samo, oprócz jednego małego szczegółu. Na gałęzi starej jabłonki, tuż przy oknie, siedziała błyszcząca, niebieska wiewiórka! Miała śmiesznie puszysty ogonek i nosiła maleńki, złoty kapelusik. Nikodem przetarł oczy, bo nie był pewien, czy dobrze widzi. Wiewiórka spojrzała mu prosto w oczy, potem... pomachała łapką! Nikodem był bardzo ciekawy, co jeszcze zobaczy za zaczarowanym oknem. Może wiewiórka zostawi magiczny ślad? Może zaprosi go do niezwykłej przygody? Nikodem już się nachylał bliżej szyby, gdy nagle zza drzewa wysunęła się tajemnicza, złota koperta z napisem: "Dla Nikodema". Co było w środku? Nikodem jeszcze tego nie wie...