Nela mieszkała w małym domku tuż pod rozgwieżdżonym niebem. Miała wyjątkowego przyjaciela – kotka Robo, który potrafił mówić i błyszczał w ciemności. Pewnej nocy Nela zobaczyła przez okno coś niezwykłego. Na niebie pojawiło się kolorowe światło, które wirowało i zostawiało za sobą długi, błyszczący ślad. – Robo, widzisz to? – zawołała podekscytowana. – Jestem pewien, że to coś bardzo ciekawego! – odpowiedział Robo, mrugając oczami jak małe latarenki. Nela nie mogła zasnąć. Postanowiła, że musi dowiedzieć się, co to za światło. Na szczęście jej tata był wynalazcą i w ogrodzie stała mała, kolorowa rakieta. Gdy tylko rano tata wyszedł do pracy, Nela i Robo weszli do środka. – Startujemy! – zawołała Nela, naciskając zielony guzik. Rakieta uniosła się w powietrze, cicho mrucząc. Nela spojrzała przez okno i zobaczyła, jak ich dom staje się malutki. Lecieli coraz wyżej – aż do chmur, a potem jeszcze wyżej, między gwiazdy. Wokół nich migotały kolorowe planety, a Robo mruczał melodię, która brzmiała jak kosmiczna kołysanka. W końcu zobaczyli przed sobą wirujące światło. Było coraz bliżej i bliżej. Rakieta wylądowała miękko na małej, nieznanej planetce, która pachniała jak słodkie pianki. Na środku leżał dziwny, błyszczący przedmiot – przypominał gwiazdkę, ale miał kolorowe paski i delikatnie dzwonił przy każdym podmuchu wiatru. Nela i Robo spojrzeli po sobie ze zdziwieniem. Co to może być? Skąd się tutaj wzięło? Czy ktoś jeszcze tu jest? Nagle zza wielkiego, fioletowego kamienia pojawił się cień. Usłyszeli cichy szelest…