Wilgotne powietrze jakby gęstniało wraz z każdym krokiem. Anna, Kuba i Marta szli cicho brukowaną uliczką Starego Miasta, gdzie światła latarni rozmywały się w kałużach po wieczornym deszczu. Była już prawie północ, lecz zamiast wrócić do domów, przyciągnęło ich coś innego – stara mapa, którą Anna wygrzebała wśród rodzinnych pamiątek. Na żółknącym papierze widnieła linia prowadząca aż do podziemnych tuneli pod rynkiem i dziwna adnotacja: „Wejście za fontanną, tylko w noc przesilenia”. W tej nocy przesilenia, zaintrygowani, wymknęli się z domu, przekradając się między pustymi ławkami a śpiącymi gołębiami. Gdy dotarli do fontanny, Marta znalazła metalową klapę ukrytą pod przerdzewiałą kratą. Kuba, zawsze pierwszy do działania, podważył kratę scyzorykiem. Zeszli ostrożnie w dół, pod ziemię, gdzie czuć było chłód i ciche echo kroków dawno zapomnianych ludzi. Podziemia okazały się labiryntem zamurowanych przejść i wilgotnych murów. Latarki nerwowo omiatały cienie. Na jednej ze ścian Anna dostrzegła niedawno namalowany symbol: trzy splecione spirale w czerwonej farbie. "Co to jest?" – szepnęła Marta. Z głębi tunelu dobiegł ich cichy dźwięk, przypominający szept. Ktoś albo coś było z nimi pod miastem. Przyjaciele cofnęli się, ale za plecami usłyszeli trzask zamykanej kraty. Marta drżała z niepokoju. Zza zakrętu tunelu błysnęło nieznane światło...