W sobotni poranek Maks wybiegł na swój ulubiony plac zabaw pod wielkim, rozłożystym dębem. Powietrze pachniało świeżością, a na drzewach śpiewały ptaki. Ale to nie śpiewy ptaków przyciągnęły uwagę Maksa. Przed nim, tuż przy piaskownicy, pojawił się piłka… ale jakaś dziwna. Była srebrna, błyszcząca i cichutko buczała. Maks podszedł bliżej. Wtedy piłka się otworzyła! Z środka wysunął się mały robot z migoczącymi światełkami na głowie. Miał szeroki uśmiech z kolorowych lampek. – Cześć! – powiedział robot cienkim, wesołym głosem – Mam na imię Blipek, przybyłem z Planety Błysk! Maks zaniemówił z wrażenia. – Możesz mówić? – zapytał w końcu zdziwiony chłopiec. – Oczywiście! A czy chcesz ze mną zobaczyć coś fajnego? – zapytał Blipek, unosząc się kawałek nad ziemią i kręcąc światełkami. Maks aż podskoczył z radości. – Jasne! – krzyknął. Blipek przeciągnął Maksa przez krzaki za placem zabaw. Tam, pod wielką stertą liści, ukryty był dziwny, świecący statek kosmiczny. Drzwi statku powoli się otwierały, a z wnętrza dobiegało ciche, białe światło. Maks poczuł lekkie łaskotanie w brzuchu – trochę się bał, ale jeszcze bardziej był ciekawy. – Gotowy na przygodę? – zapytał robot. Nagle w statku rozległo się dziwne stukanie…