W głębi Starego Lasu, gdzie promienie słońca tańczyły wśród liści, mieszkała wesoła wiewiórka o imieniu Ola. Ola była bardzo ciekawska i uwielbiała wspinać się na najwyższe gałęzie, by przyglądać się światu z góry. Pewnego ranka, gdy Ola chrupała swój ulubiony orzeszek, do jej uszu doleciał dziwny dźwięk: bam-bam-bam! Zdziwiona rozglądnęła się wokół, ale nigdzie nie widziała zwierząt. Postanowiła więc poprosić o pomoc swoich przyjaciół. Jako pierwsza pojawiła się Zuzia Sowa, która właśnie wracała z nocnej przechadzki. Jej duże, okrągłe oczy zrobiły się jeszcze większe, gdy Ola opowiedziała o dźwięku. "Może to wiatr?" zastanowiła się Zuzia. Ale zaraz potem dźwięk znów się rozległ – tym razem jeszcze głośniej! Wkrótce do Oli i Zuzi dołączyła Felka Żabka, która zawsze miała mnóstwo pomysłów. "Musimy zebrać więcej zwierząt!" zawołała. I tak przez las przetoczyła się wieść o tajemniczym dźwięku. Pod dużym dębem na polanie zebrało się coraz więcej ciekawych zwierząt: Kazio Jeż, który przeturlał się przez mech, Basia Borsukowa z malutkim bratem oraz cała rodzina myszek. Każdy próbował zgadnąć, co może wydawać tak niesamowite dźwięki. Niektórzy nawet zaczęli stukać patykami, żeby sprawdzić, czy to brzmi podobnie. Nagle bam-bam-bam rozległo się tuż za ich plecami. Zwierzęta zamarły w oczekiwaniu, zastanawiając się, kto lub co kryje się za wielkim krzewem...