Wiatr smagał szyby starej szkoły, a noc rozlewała się między drzewami parku, gdy Lena – trzynastolatka o kręconych włosach i nieustannie rozmarzonym spojrzeniu – została po lekcjach, żeby posprzątać klasę. Kiedy podniosła z podłogi kartkę, coś pod jej ławką przykuło wzrok. Ukryta była tam księga – ciężka, oprawiona w skórę, z zamkiem zardzewiałym tak, jakby czaiła się tam od wieków. Na okładce srebrnymi literami połyskiwał napis: „Księga Zaginionych Zaklęć”. Lena, choć chwilę się wahała, sięgnęła po książkę. Otworzyła ją, a po klasie przeszedł niespodziewany chłód. Litery na pierwszej stronie zaczęły delikatnie drgać, jakby wciągały ją wzrokiem. Niedaleko drzwi rozległ się cichy szelest – czyżby ktoś był jeszcze w szkole? Chłopak z równoległej klasy, Maks, stał w półcieniu i patrzył na nią zdziwiony. "Co to masz?" – spytał szeptem. Zanim zdążyła odpowiedzieć, z księgi wypłynęło światło o barwie tak niezwykłej, że żadne z nich nie umiało jej nazwać. "To... magia?" – wymamrotała Lena, a Maks tylko pokiwał głową, jakby nagle wszystko nabrało sensu. Księga sama przewróciła kilka stron, jakby chciała coś pokazać, a światło zamigotało mocniej. W powietrzu zawisły litery i znaki, układając się w zaklęcie, którego znaczenia żadne z nich nie znało. W tej samej chwili drzwi do klasy skrzypnęły – ktoś lub coś próbowało się dostać do środka. W tym momencie światło księgi objęło ich oboje, a Lena poczuła, jak rzeczywistość wokół zaczyna się rozmywać. Czy odważy się wypowiedzieć zaklęcie? Jaką cenę przyjdzie im zapłacić za odkrytą tajemnicę?