W mrocznej, pachnącej kredą piwnicy Szkoły Podstawowej nr 8, Lena, Kuba i Sara znaleźli coś, czego żadne z nich się nie spodziewało. Była środa, ostatnia lekcja odwołano z powodu awarii prądu, a dzieciaki postanowiły wykorzystać wolny czas na zbadanie najstarszej części szkoły, owianej szkolnymi opowieściami. Pod schodami, za starym regałem z zakurzonymi globusami, Kuba trącił coś stopą. To był metalowy pojemnik przypominający puszkę po kawie. Lena otwarła go z niecierpliwością i wtedy ich oczom ukazała się potężna, zżółknięta kartka papieru. Ktoś dawno temu, być może nawet przed wojną, narysował na niej misterną mapę, na której centrum znajdowała się sala, podpisana jako "Królestwo Białych Zębów". Sara, chodząca encyklopedia, natychmiast przypomniała sobie legendy, które krążyły wśród uczniów: ponoć pod szkołą istniały kiedyś specjalne korytarze zbudowane przez dentystów, którzy chcieli nauczyć dzieci, jak dbać o zęby. Jednak z czasem niektóre wejścia zamurowano, a o projekcie zapomniano. Mówiło się także, że w ciemnych tunelach czaiły się dziwne, próchnicowe bestie, które nocą wychodziły na polowanie po resztki niedoczyszczonej coli i cukierków. Kuba, zawsze sceptyczny, zaśmiał się nerwowo: "Co tam, pewnie jakiś żart starego woźnego." Ale Lena poczuła, że nie może odpuścić. "Zostawmy przynajmniej ślady na podłodze, żebyśmy umieli wrócić!" - rzuciła, wyciągając z plecaka kolorową kredę. Pod ścianą zauważyli niewielkie drzwiczki zamaskowane wiszącym plakatem o myciu zębów. Otworzyli je i zamarli – w środku prowadziły w dół strome schody, a z głębi dobiegał ich cichy dźwięk... jakby stukotu szkła o szkło. Kuba rzucił latarkę do środka. Ku ich zdumieniu światło odbiło się od jakiejś gładkiej powierzchni, a na ścianach połyskiwały dziwne, białe kształty przypominające ogromne korony zębów. "Idziemy?" – Lena spojrzała na przyjaciół z mieszanką strachu i ekscytacji. Sara ścisnęła mocno mapę, Kuba uciszył swój telefon, by nie zdradził ich obecności. Ostrożnie, jeden za drugim, zaczęli schodzić w głąb podziemi. Nie wiedzieli jeszcze, że z każdym kolejnym krokiem napotykają pułapki wymyślone przez dawnych strażników Królestwa – najsłynniejszych dentystów miasta. W powietrzu unosił się aromat mięty i eukaliptusa, ale gdzieś, w oddali, słychać było niepokojące chrobotanie, jakby coś ostrzyło zęby w ciemności... Kiedy światło latarki padło na pierwszy dziwny napis wyryty w ścianie – "Szczotkuj albo przepadniesz" – Lena zrozumiała, że to dopiero początek ich przygody...