Jowisz świecił słabo na marmurkowo-różowym niebie, gdy Ari, Maja i Leon przemykali przez ciche korytarze stacji 'Ares VII'. Kolonia na Marsie spała pogrążona w porannej ciszy, lecz trójka nastolatków nie mogła usnąć. Impulsem była wiadomość z centrum obserwacyjnego: zbliża się kometa Heliosa – jedna z największych, jakie miały ominąć Czerwoną Planetę w tym stuleciu. Ale to nie tylko kosmiczny spektakl wywołał dreszcz emocji. Maja jako pierwsza odczytała nietypowy sygnał radiowy, kiedy przeglądała dane z domowego teleskopu. Sygnał był uporczywy, powtarzalny, nie przypominał żadnego znanego zjawiska. Ari, zapalony programista, napisał prosty algorytm do analizy fal. Wyłapał coś jeszcze dziwniejszego – fragment regularnego kodu, jakby ktoś coś nadawał z powierzchni komety. Leon, który marzył o byciu pilotem, podsunął zuchwały pomysł: – Skoro przelatuje blisko, moglibyśmy wysłać tam drona. Tak narodził się ich plan. Potajemnie przemycili się do garażu, skąd przez kapsułę serwisową można było wystrzelić niewielkiego drona zwiadowczego. Ari trzymał tablet, Maja sprawdzała sensory, a Leon ustawił trajektorię lotu. Podczas odliczania bicie serca mieli przyspieszone – nie tylko przez złamanie kilku marsjańskich regulaminów, lecz także przez świadomość, że robią coś, czego nikt inny nie próbował. Dron oddalił się od stacji, a po kilku minutach dotarł do ogona komety. Przez wizjer zobaczyli dziwne struktury – geometryczne wzory z lodu i pyłu, formacje, które wydawały się zbyt regularne jak na dzieło natury. Wtedy sygnał przybrał na sile. Maja zaczęła odbierać coraz wyraźniejsze impulsy, a Ari odczytał kolejne partie kodu. W pewnym momencie ekran rozświetlił się, pojawiły się na nim linie znaków – coś w rodzaju komunikatu, który wydawał się... skierowany do nich. Leon nagle dostrzegł wśród lodowych form ruch. Coś, co nie przypominało ani skały, ani martwej materii. Coś, co zaczęło się zbliżać do kamery drona, mignęło światłem własnej barwy. Przez chwilę całą trójkę sparaliżowała cisza. Czy powinni kontynuować transmisję? Czy odczytać przesłanie, którego znaczenia nawet jeszcze nie poznali? Nagle sygnał uderzył z całą mocą. Kapsuła serwisowa zadrżała, systemy zaczęły reagować alarmem. W tym samym momencie na ekranie pojawiła się nowa sekwencja znaków – wyraźniejsza, szybsza, niemal jak wiadomość... adresowana bezpośrednio do nich.