W pewnym wesołym pokoju mieszkał siedmioletni Antek. Na biurku chłopca stał kolorowy piórnik, w którym mieszkały kredki: Czerwoniutka Monia, Zielony Franek, Niebieski Gustaw i Żółta Krysia. Antek zawsze starannie je układał, by każda miała swoje miejsce. Pewnego deszczowego popołudnia, gdy Antek próbował narysować wielką tęczę, nagle usłyszał cichy chichot. Spojrzał zdziwiony na swój piórnik, a wtedy… – Hej, Antek! – rozległ się cichutki głosik. – Uważaj, tu jesteśmy! To mówiła Monia, czerwona kredka! Antek przecierał oczy ze zdumienia, ale nie, to nie był sen. Nawet Gustaw, który zawsze elegancko kręcił się w piórniku, teraz skakał po gumce do mazania. – Cześć, Antku! – zawołał Zielony Franek. – Znudziło nam się ciągłe leżenie! Chcemy pokazać ci coś wyjątkowego. Antek patrzył szeroko otwartymi oczami, gdy nagle wszystkie kredki zaczęły tańczyć na biurku, tworząc kolorowy wir. Żółta Krysia śmiała się wesoło: – Wiesz, że nocą twoje biurko zamienia się w krainę Kolorowych Przygód? Antek był zachwycony i trochę zdenerwowany. Co to za kraina? Co może tam się dziać? Kredki szepnęły mu na ucho, żeby zamknął oczy i mocno się ich złapał. Wtedy poczuł, jak biurko lekko drży… Czy naprawdę zaraz przeżyje coś niesamowitego?