Ola bardzo lubiła spacerować po lesie razem ze swoim pieskiem Dropsikiem. Pewnego popołudnia, gdy słońce świeciło przez liście i wszędzie pachniało kwiatami, Ola zauważyła coś dziwnego pod starym, rozłożystym dębem. Między korzeniami drzewa wystawały małe, złote drzwi! Dropsik zaszczekał i powąchał klamkę. — Dropsik, widziałeś to kiedyś? — spytała Ola. Drzwi nie były większe niż jej plecak. Ola przykucnęła i przyglądała się im uważnie. Na klamce wisiał mały, niebieski kluczyk. Dziewczynka wzięła głęboki oddech, spojrzała na Dropsika i razem postanowili otworzyć drzwi. Gdy tylko kręciła kluczykiem, za drzwiami rozbłysło tajemnicze, kolorowe światło! Słychać było cichy śmiech i dźwięk dzwoneczków. Ola otworzyła drzwi szeroko, a Dropsik pierwszy wsunął nos do środka. Za progiem czekało na nich coś niezwykłego...