Cyrk Wędrownych Gwiazd pojawił się na obrzeżach miasta bez zapowiedzi. Ogromny namiot ozdobiony świetlnymi girlandami lśnił na tle ciemnego nieba, przyciągając wzrok wszystkich przechodniów. Dla Leny, szesnastolatki o nieposkromionej ciekawości, i Igora, jej równie żądnego przygód przyjaciela, była to szansa na ucieczkę od monotonii codzienności. Noc była chłodna, a podniecenie udzielało się wszystkim; tłum młodych ludzi oblegał wejście, a mieszanka popcornu, waty cukrowej i zapachu spoconych zwierząt mieszała się z powietrzem. Lena ścisnęła bilet w dłoni, czując, że ten wieczór zmieni coś ważnego. Wewnątrz rozświetlonego namiotu reflektory tańczyły po aksamitnych zasłonach. Ludzie szeptali, wskazując na artystów w egzotycznych kostiumach, żonglujących płonącymi pochodniami lub przemierzających linę wysoko nad ziemią. Jednak coś było nie tak – Lena poczuła to od razu. W powietrzu wisiała dziwna presja, jakby cyrk ukrywał coś, czego nikt nie powinien widzieć. Igor, zawsze chętny do łamania zasad, zauważył niewielkie boczne wejście, przez które cyrkowi pracownicy wchodzili za kulisy. Obdarzając Lenę konspiracyjnym uśmiechem, pociągnął ją za rękę. "Chodź, zajrzymy tam. Przecież nie przyszliśmy tu tylko na pokaz." Przekradając się między skrzynkami i kotarami, dotarli do garderoby, gdzie młody akrobata ćwiczył skomplikowane figury w ciszy. Przez uchylone drzwi do kolejnego pomieszczenia dostrzegli coś, co zjeżyło im włosy na karku: stary, zamykany na ciężką kłódkę kufer z napisem "Nie otwierać – pod groźbą klątwy" i dziwaczny cień poruszający się wewnątrz. Wtedy tuż za nimi rozległ się głuchy stukot. Lena i Igor zamarli, niepewni, czy powinni uciekać, czy sprawdzić, co – lub kto – kryje się za drzwiami garderoby...