Kiedy Gaja po raz pierwszy przekroczyła próg starej miejskiej biblioteki przy ulicy Wisławy, nie spodziewała się, że to będzie najdziwniejszy dzień jej życia. W poszarpanej przez czas torbie miała zeszyt w kratkę, kanapkę z masłem orzechowym i telefon z wyładowaną baterią. Była poddenerwowana – pan Dzierżon, bibliotekarz, zawsze patrzył na nowych czytelników jak na potencjalnych rabusiów. Oskar czekał już na nią w kąciku pod oknem. Był jej najlepszym przyjacielem od szóstej klasy, choć od zawsze twierdził, że woli praktyczne rozwiązania od "zbędnych przygód". Tym razem jednak to on namówił Gaję na wspólne przeszukiwanie biblioteki w poszukiwaniu starych map do projektu historycznego. Wędrując między wysokimi półkami, natknęli się na drzwi, których wcześniej nie widzieli. Były ciężkie, drewniane, z wielkim, żelaznym kluczem wsuniętym w zamek. Gaja ściszyła głos: — Oskar, patrz! Myślisz, że wolno nam tam wejść? Oskar spojrzał dookoła – nikogo w pobliżu. Uchylił drzwi. Po drugiej stronie panował półmrok. Pomieszczenie wyglądało jak miniaturowe muzeum: wszędzie stały regały pełne pożółkłych książek, globusy i mapy. W rogu, pod warstwą kurzu, stał dziwny zegar. Jego tarcza była pokryta symbolami, których nie znali, a wahadło poruszało się powoli, wydając przy każdym ruchu ciche, metaliczne kliknięcie. Gaja podeszła bliżej. Dotknęła palcem jednej z wyrytych w drewnie cyfr. Zegar zadrżał. Oskar cofnął się o krok. — Lepiej tego nie ruszaj — szepnął, ale było już za późno. Nagle usłyszeli, jak coś przesuwa się w ścianie. Na podłodze pojawiła się wąska szczelina, przez którą do środka wdarł się powiew lodowatego powietrza. Książki na półkach zaczęły się poruszać, a na zegarze jeden z symboli rozświetlił się niebieskim światłem. — Gaja, co tam jest? — Oskar próbował zajrzeć w szczelinę, ale wtedy z zegara dobiegł ich dziwny dźwięk, przypominający bicie serca. Gaja poczuła, jak wszystko dookoła wiruje. W tej samej chwili poczuli szarpnięcie, jakby ktoś pociągnął ich za ręce. Zanim zdołali zareagować, świat wokół nich zniknął. Ich ostatni widok to błękitne światło i wirujący zegar. Co czekało ich po drugiej stronie? Czy byli nadal w bibliotece, czy już zupełnie gdzie indziej? Odpowiedzi miały pojawić się już za chwilę...