Pewnego słonecznego popołudnia Ala bawiła się w chowanego u babci. Schowała się w dużej, starej piwnicy. Nagle zobaczyła w kącie błyszczące lustro, którego wcześniej nie było. Ala podeszła bliżej i zauważyła, że jej odbicie macha do niej lewą ręką, chociaż ona machała prawą! Zaciekawiona, Ala dotknęła lustra. Nagle jej dłoń przeszła na drugą stronę! Ala zrobiła krok naprzód i... znalazła się w dziwnym, kolorowym świecie. Na niebie fruwały ogromne, różowe motyle, a pod nogami miała miękką, niebieską trawę. Zza krzaka wyskoczył mały, żółty piesek z zielonymi uszami i zawołał: "Cześć, Alojko! Czekaliśmy na ciebie!" Ala aż podskoczyła ze zdziwienia, bo piesek mówił ludzkim głosem. "Chodź szybko za mną!" – powiedział piesek i pobiegł w stronę fioletowego zamku na wzgórzu. Ala ruszyła za nim, ale po drodze usłyszała cichy, tajemniczy śmiech dobiegający z wielkiej, tęczowej jaskini. Co tam mogło być? Ala zatrzymała się i spojrzała na pieska. Powinna biec za nim, czy może zajrzeć do jaskini?